ارزشیابی کیفی–توصیفی و تاثیر آن بر یادگیری در مدارس ابتدایی

ارزشیابی کیفی–توصیفی یکی از روش های نوین ارزشیابی آموزشی است که بر تحلیل و توصیف عملکرد دانش آموزان تمرکز دارد. این روش برخلاف ارزشیابی های سنتی که تنها به نمره و رتبه بندی محدود می شوند، با شناسایی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان و ارائه بازخورد سازنده، فرآیند یادگیری را تقویت می کند. استفاده از ارزشیابی کیفی–توصیفی موجب ارتقای یادگیری عمیق، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و بهبود خودکارآمدی آنان می شود. علاوه بر این، معلمان و خانواده ها می توانند با بهره گیری از اطلاعات دقیق این نوع ارزشیابی، راهکارهای آموزشی مناسب برای هر دانش آموز طراحی کنند. با وجود مزایا، چالش هایی مانند زمان بر بودن ثبت و تحلیل داده ها و نیاز به مهارت های حرفه ای معلمان همچنان وجود دارد. این مقاله با بررسی ادبیات پژوهشی، نظریه ها و تجارب موجود، به تحلیل تاثیر ارزشیابی کیفی–توصیفی بر فرآیند یادگیری در مدارس ابتدایی می پردازد و اهمیت اجرای صحیح آن را در بهبود کیفیت یادگیری مورد توجه قرار می دهد.واژگان کلیدیارزشیابی کیفی–توصیفی، یادگیری ابتدایی، بازخورد آموزشی