آموزش مهارت های زندگی به کودکان ابتدایی با روش های شاد و بازی محور

آموزش مهارت های زندگی در دوره ابتدایی به عنوان زیربنای رشد اجتماعی، عاطفی و شناختی کودکان، نقش تعیین کننده ای در پیشگیری از آسیب های رفتاری و تقویت توانمندی های فردی آنان دارد. با توجه به ویژگی های رشدی دانش آموزان این دوره، بهره گیری از روش های شاد و بازی محور می تواند فرآیند یادگیری مهارت های زندگی را عمیق تر، پایدارتر و اثربخش تر سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی با رویکرد بازی محور بر بهبود مهارت های ارتباطی، خودآگاهی، حل مسئله و مدیریت هیجان دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد.روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مدارس دولتی یک منطقه آموزشی شهری بود که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای آموزش مهارت های زندگی را با استفاده از بازی های گروهی، نمایش خلاق، قصه گویی تعاملی و فعالیت های مشارکتی دریافت کردند؛ در حالی که گروه کنترل آموزش معمول مدرسه را ادامه دادند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مهارت های زندگی کودکان و چک لیست مشاهده رفتاری معلم بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها نشان داد میانگین نمرات مهارت های زندگی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است بیشترین تاثیر مربوط به مهارت های ارتباطی و مدیریت هیجان بود. نتایج بیانگر آن است که آموزش بازی محور می تواند به عنوان روشی کارآمد در برنامه های پرورشی و آموزشی مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد می شود مدارس با طراحی بسته های آموزشی مبتنی بر بازی، آموزش مهارت های زندگی را به صورت نظام مند در برنامه هفتگی خود بگنجانند.واژگان کلیدی: مهارت های زندگی، آموزش بازی محور، دانش آموزان ابتدایی، رشد اجتماعی، مدیریت هیجان، مهارت ارتباطی