یادگیری مبتنی بر پروژه با ابزارهای دیجیتال: رویکردی نوین برای تعمیق یادگیری و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم

تحولات سریع فناوری های دیجیتال، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های نوینی مواجه کرده است. یکی از رویکردهای نوین که در پاسخ به این تحولات مورد توجه قرار گرفته، یادگیری مبتنی بر پروژه (Project-Based Learning) با بهره گیری از ابزارهای دیجیتال است. این رویکرد با تاکید بر یادگیری فعال، حل مسئله و مشارکت یادگیرندگان، زمینه ساز تعمیق یادگیری و توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و فناورانه دانش آموزان می شود. هدف این مقاله بررسی نقش و تاثیر یادگیری مبتنی بر پروژه با ابزارهای دیجیتال بر فرآیند یاددهی–یادگیری و مهارت های قرن بیست ویکم است. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع علمی و پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال در پروژه های آموزشی، موجب افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت تفکر انتقادی، ارتقای خودتنظیمی یادگیری و بهبود مهارت های همکاری و ارتباطی دانش آموزان می شود. در نهایت، مقاله بر ضرورت توانمندسازی معلمان و فراهم سازی زیرساخت های فناورانه برای اجرای اثربخش این رویکرد تاکید می کند.