ارزشیابی پایانی با رویکرد ترکیبی: راهبردی نوین برای سنجش جامع یادگیری و ارتقای کیفیت نظام آموزشی

ارزشیابی پایانی همواره یکی از مولفه های اساسی نظام های آموزشی به شمار می آید و نقش مهمی در قضاوت درباره میزان تحقق اهداف آموزشی ایفا می کند. با این حال، اتکای صرف بر آزمون های سنتی و کمی، نمی تواند تصویری کامل و دقیق از یادگیری واقعی دانش آموزان ارائه دهد. در پاسخ به این چالش، رویکرد ارزشیابی ترکیبی به عنوان راهکاری نوین مطرح شده است که با تلفیق روش های کمی و کیفی، تلاش می کند ابعاد مختلف یادگیری را مورد سنجش قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی مفهوم، ابعاد و کارکردهای ارزشیابی پایانی با رویکرد ترکیبی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه اسناد، منابع علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که ارزشیابی پایانی ترکیبی، با بهره گیری هم زمان از آزمون های کتبی، عملکردی، پروژه ها و ابزارهای کیفی، می تواند به سنجش دقیق تر یادگیری، افزایش اعتبار ارزشیابی و بهبود تصمیم گیری های آموزشی منجر شود. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های ارزشیابی پایانی و حرکت به سوی رویکردهای جامع و یادگیرنده محور تاکید دارد.