نقش معاون آموزشی در زمان بندی شناختی ارزیابی ها: تحلیل مدیریتی-شناختی طراحی و نظارت بر بار شناختی دانش آموزان

این مقاله به بررسی نقش حیاتی و مدیریتی معاون آموزشی در طراحی و نظارت بر زمان بندی ارزیابی های کلاسی با هدف مدیریت بهینه بار شناختی دانش آموزان می پردازد. با توجه به افزایش پیچیدگی محتوای آموزشی و فشارهای ارزیابی، زمان بندی نامناسب می تواند منجر به بار شناختی اضافی (انباشته و تجمعی) و کاهش کیفیت یادگیری شود. این پژوهش با تکیه بر نظریه بار شناختی (CLT)، حافظه فعال (WM)، و یادگیری خودتنظیم (SRL)، یک چارچوب تحلیلی-شناختی برای ارزیابی تاثیر سیاست های زمان بندی معاون آموزشی ارائه می دهد. مدل پیشنهادی، نسبت کارایی زمان بندی ارزیابی ((LQ_{AssessmentTime})) را تابعی از میزان تثبیت مفهومی در بستر زمان بندی شده، تقسیم بر مجموع تراکم ارزیابی های همزمان و بار شناختی انباشته دانش آموز، تعریف می کند. تمرکز اصلی بر عملکردهای مدیریتی معاون آموزشی در هماهنگی بین درسی، فاصله گذاری شناختی ارزیابی ها، و پایش مستمر بار شناختی هفتگی است. یافته های نظری این پژوهش، ضرورت تغییر پارادایم از توزیع صرفا زمانی به توزیع شناختی ارزیابی ها را تاکید می کند. نتایج این مطالعه می تواند مبنایی برای تدوین راهبردهای عملیاتی در مدیریت آموزشگاه های دوره متوسطه دوم، به ویژه در دروس نیازمند تحول مفهومی عمیق (مانند شیمی)، فراهم آورد.کلیدواژه ها: معاون آموزشی، زمان بندی ارزیابی، بار شناختی، تراکم ارزیابی، مدیریت مدرسه، یادگیری خودتنظیم.