نقش معاون آموزشی در هماهنگی افقی برنامه های درسی: مطالعه ای بر اساس مدل مفهومی LQ_Horizontal

این مقاله به بررسی نقش حیاتی معاون آموزشی در برقراری هماهنگی افقی برنامه های درسی می پردازد. هماهنگی افقی، که تضمین کننده تداوم، یکپارچگی و همپوشانی موثر محتوای آموزشی در سطوح مختلف تحصیلی (مانند پایه ها یا دوره ها) است، نقشی اساسی در کیفیت نظام آموزشی دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-شناختی، بر مبنای نظریه های یادگیری شناختی (CLT)، رویکرد جهان بینی (WM) و نظریه یادگیری خودتنظیمی (SRL)، چارچوب مفهومی جدیدی به نام مدل LQ_Horizontal (Linking Quality Horizontal) را پیشنهاد می کند. این مدل، معاون آموزشی را به عنوان کانون اصلی تسهیل کننده فرآیندهای شناختی میان رشته ای و میان پایه ای تعریف می کند. نتایج نشان می دهد که موفقیت در هماهنگی افقی منوط به توانمندی معاون آموزشی در ترجمه اهداف کلان به اهداف عملیاتی مرتبط، ایجاد فرصت های تعامل شناختی بین معلمان و استفاده از بازخورد مبتنی بر شایستگی های فراشناختی است. این پژوهش در انتها دلالت های اجرایی مشخصی را برای معاونان آموزشی و نظام مدیریتی آموزش وپرورش ارائه می دهد.کلیدواژه ها: هماهنگی افقی برنامه های درسی، معاون آموزشی، یکپارچگی برنامه درسی، نظریه یادگیری شناختی (CLT)، مدل LQ_Horizontal.