آموزش وپرورش در سند تحول بنیادین به مثابه نظام سازمان دهنده یادگیری تحلیلی شناخت محور بر مبانی طراحی آموزشی در نظام رسمی تعلیم وتربیت ایران

سند تحول بنیادین آموزش وپرورش جمهوری اسلامی ایران، چارچوب کلان نظام تعلیم وتربیت را با هدف تربیت انسان تراز ترسیم کرده است. با این حال، تحقق عملی این اهداف، نیازمند ترجمه اصول سند به سازوکارهای اجرایی در سطح طراحی آموزشی و سازمان دهی یادگیری مدرسه ای است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–مروری و با تکیه بر نظریه بار شناختی و ظرفیت حافظه فعال، به بازخوانی سند تحول بنیادین از منظر طراحی آموزشی می پردازد. نتایج تحلیل نشان می دهد که بسیاری از چالش های اجرایی سند، ناشی از تراکم اهداف، فقدان اولویت بندی شناختی و ناهماهنگی ساختاری در برنامه های درسی است. در این راستا، مدلی شناخت محور با عنوانLQTransformationEducation LQ_{TransformationEducation} LQTransformationEducationبرای تبیین رابطه میان ساختار آموزش وپرورش مبتنی بر سند تحول و کیفیت یادگیری مدرسه ای ارائه می شود. یافته ها نشان می دهد که کاهش بار شناختی زائد در سطح نظام آموزشی، شرط لازم تحقق اهداف سند تحول بنیادین است.کلیدواژه ها: سند تحول بنیادین، آموزش وپرورش، طراحی آموزشی، بار شناختی، یادگیری مدرسه ای