ثبات الگوی ارزشیابی درس ادبیات فارسی معلم و تاثیر آن بر پایداری عملکرد نوشتاری و تحلیلی دانش آموزان

ارزشیابی در درس ادبیات فارسی، به دلیل ماهیت تحلیلی و نوشتاری محتوا، نقشی تعیین کننده در جهت دهی یادگیری دانش آموزان دارد. تغییرات مکرر، ناهماهنگ یا نامنظم در شیوه های ارزشیابی می تواند موجب نوسان عملکرد تحصیلی و کاهش پایداری یادگیری شود. پژوهش حاضر با رویکرد کمی–شناختی و مدرسه محور، به بررسی نقش ثبات الگوی ارزشیابی درس ادبیات فارسی معلم (ES\mathbf{E_S}ES) در پایداری عملکرد نوشتاری و تحلیلی دانش آموزان (LP\mathbf{L_P}LP) و کاهش نوسان عملکرد تحصیلی (RV\mathbf{R_V}RV) می پردازد.روش پژوهش همبستگی–تبیینی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه مدارس دولتی و نمونه شامل ۱۲۰۰ دانش آموز و ۶۵ دبیر ادبیات فارسی در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. ابزارهای پژوهش شامل چک لیست ثبات الگوی ارزشیابی، فرم ثبت عملکرد نوشتاری و تحلیلی و شاخص نوسان عملکرد تحصیلی بود. نتایج نشان داد ثبات الگوی ارزشیابی با پایداری عملکرد تحصیلی رابطه مثبت معنادار (r = ۰.۶۴, p < ۰.۰۱) و با نوسان عملکرد تحصیلی رابطه منفی معنادار (r = –۰.۶۰, p < ۰.۰۱) دارد. ضریب تعیین (R² = ۰.۴۳) بیانگر نقش معنادار این متغیر مدرسه محور در تثبیت یادگیری دانش آموزان است.واژگان کلیدی: ارزشیابی آموزشی، ادبیات فارسی، ثبات آموزشی، پایداری عملکرد تحصیلی، نوسان عملکرد