انسجام آموزشی تدریس ادبیات فارسی و نقش آن در پایداری یادگیری مفاهیم زبانی و ادبی دانش آموزان

درس ادبیات فارسی به دلیل ماهیت ترکیبی خود (زبان، معنا، متن و نگارش) نیازمند تدریسی منسجم و نظام مند است. هرگونه گسست در توالی مفاهیم یا ناپیوستگی آموزشی می تواند به نوسان عملکرد و کاهش پایداری یادگیری منجر شود. پژوهش حاضر با رویکرد کمی–شناختی و مدرسه محور، به بررسی نقش انسجام آموزشی تدریس ادبیات فارسی (CS\mathbf{C_S}CS) در پایداری یادگیری مفاهیم زبانی و ادبی (LP\mathbf{L_P}LP) و کاهش نوسان عملکرد تحصیلی (RV\mathbf{R_V}RV) دانش آموزان دوره دوم متوسطه می پردازد.روش پژوهش همبستگی–تبیینی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه مدارس دولتی و نمونه شامل ۱۲۰۰ دانش آموز و ۶۵ دبیر ادبیات فارسی در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. ابزار پژوهش شامل چک لیست انسجام آموزشی تدریس ادبیات فارسی، فرم ثبت پایداری یادگیری و شاخص نوسان عملکرد تحصیلی بود. نتایج نشان داد انسجام آموزشی تدریس ادبیات فارسی با پایداری یادگیری رابطه مثبت معنادار (r = ۰.۶۶, p < ۰.۰۱) و با نوسان عملکرد تحصیلی رابطه منفی معنادار (r = –۰.۶۱, p < ۰.۰۱) دارد. ضریب تعیین (R² = ۰.۴۶) نشان داد که ۴۶٪ از تغییرات عملکرد پایدار دانش آموزان توسط انسجام آموزشی تدریس قابل تبیین است.واژگان کلیدی: ادبیات فارسی، انسجام آموزشی، پایداری یادگیری، نوسان عملکرد تحصیلی، رویکرد کمی–شناختی