ثبات توالی فعالیت های کلاسی معلم و پایداری مشارکت دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین ثبات توالی فعالیت های کلاسی معلم (A_S) و پایداری مشارکت آموزشی دانش آموزان (L_P) با رویکرد کمی–شناختی و در چارچوب مدرسه محور بود. بدین منظور، از میان جامعه آماری متشکل از کلیه معلمان و دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵، نمونهای شامل ۶۵ معلم و ۱۲۰۰ دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحلهای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه محققساخته «ثبات توالی فعالیت کلاسی» (برای معلمان) و «مقیاس سنجش پایداری مشارکت آموزشی» (برای دانش آموزان) و همچنین فرم ثبت نوسان عملکرد آموزشی (R_V) جمع آوری گردید. روایی ابزارها از طریق روایی محتوا (تایید توسط ۱۰ متخصص) و پایایی آنها از طریق آلفای کرونباخ (به ترتیب ۰.۸۹ و ۰.۸۷) تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم افزار SPSS انجام گرفت. یافته ها نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین ثبات توالی فعالیت های معلم و پایداری مشارکت دانش آموزان وجود دارد (r≈۰.۶۵، p<۰.۰۱). همچنین، متغیر ثبات توالی فعالیت ها قادر به پیش بینی ۴۲ درصد از واریانس پایداری مشارکت آموزشی بود (R²≈۰.۴۲). علاوه بر این، نوسان عملکرد آموزشی (R_V) به عنوان یک متغیر تعدیل گر جزئی در این رابطه شناسایی شد. این نتایج بر اهمیت طراحی و توالی با ثبات فعالیت های یادگیری در کلاس درس به منظور ارتقای مشارکت مستمر و پایدار دانش آموزان تاکید می کند.واژگان کلیدی: ثبات توالی فعالیت، مشارکت آموزشی پایدار، نوسان عملکرد، رویکرد کمی–شناختی، مدرسه محور، دوره دوم متوسطه.