ثبات معیارهای کلاسی معلم و تاثیر آن بر پیش بینی پذیری عملکرد تحصیلی دانش آموزان

ثبات در معیارهای کلاسی معلم یکی از مولفه های بنیادین نظام آموزشی مدرسه محور است که نقش مستقیمی در شکل گیری الگوهای قابل پیش بینی عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، تبیین رابطه بین ثبات معیارهای کلاسی معلم به عنوان متغیر مستقل شناختی (CM\mathbf{C_M}CM) و پیش بینی پذیری عملکرد تحصیلی دانش آموزان (PA\mathbf{P_A}PA) با میانجی گری کاهش نوسانات آموزشی (RV\mathbf{R_V}RV) در چارچوب مدل کلان SCI است. روش پژوهش توصیفی–همبستگی و کاملا کمی بوده و جامعه آماری شامل ۶۵ معلم و ۱۲۰۰ دانش آموز دوره دوم متوسطه مدارس دولتی شهرهای تهران و کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ است. داده ها با ابزارهای مدرسه محور مبتنی بر شاخص های مشاهده پذیر جمع آوری و با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین CM\mathbf{C_M}CM و PA\mathbf{P_A}PA رابطه مثبت و معنادار (r=۰.۶۲r=۰.۶۲r=۰.۶۲) و بین CM\mathbf{C_M}CM و RV\mathbf{R_V}RV رابطه منفی و معنادار (r=−۰.۵۸r=-۰.۵۸r=−۰.۵۸) وجود دارد. همچنین متغیر CM\mathbf{C_M}CM توانست ۴۱ درصد از واریانس پیش بینی پذیری عملکرد تحصیلی را تبیین کند. یافته ها جایگاه ثبات معیارهای کلاسی معلم را به عنوان یک متغیر کلیدی در پایداری نظام یادگیری مدرسه ای تایید می کند.واژگان کلیدی: ثبات معیارهای کلاسی، پیش بینی پذیری عملکرد تحصیلی، نوسانات آموزشی، مدل SCI، آموزش مدرسه محور