آموزش رسمی به مثابه سازوکار تنظیم شناختی نهادی تحلیلی ساختاری از نقش مدرسه در سامان دهی پردازش دانش

در اغلب پژوهش های آموزشی، «تنظیم شناختی» به عنوان فرایندی درون فردی و وابسته به توانایی های یادگیرنده تبیین می شود. مقاله حاضر با فاصله گیری آگاهانه از این رویکرد، تنظیم شناختی را پدیده ای نهادی و ساختاری تلقی می کند که پیش از ورود یادگیرنده به فرایند یادگیری، توسط آموزش رسمی طراحی و تثبیت می شود. هدف پژوهش، تحلیل این پرسش محوری است که مدرسه چگونه از طریق برنامه درسی، کتاب درسی، زمان بندی آموزشی و نظام ارزشیابی، مسیرهای مجاز پردازش شناختی را تنظیم می کند. روش پژوهش، تحلیلی–نظری با اتکا بر ادبیات برنامه درسی، جامعه شناسی آموزش و مطالعات دانش رسمی است. یافته ها نشان می دهد که آموزش رسمی با محدودسازی دامنه انتخاب های شناختی، یادگیری را به الگوهای استانداردشده و قابل کنترل نهادی هدایت می کند. مقاله در پایان، مدلی مفهومی برای تبیین تنظیم شناختی نهادی ارائه می دهد که می تواند مبنای بازاندیشی در طراحی آموزشی مدرسه ای قرار گیرد.واژگان کلیدی: تنظیم شناختی نهادی، آموزش رسمی، برنامه درسی، دانش رسمی، طراحی آموزشی