واکاوی نگرش معلمان به ارزشیابی توصیفی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، واکاوی نگرش معلمان نسبت به ارزشیابی توصیفی و تبیین ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مروری انجام شد و با بررسی و تحلیل منابع علمی مرتبط، دیدگاه های معلمان، کارکردهای ارزشیابی توصیفی و نقش آن در یادگیری دانش آموزان مورد مطالعه قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد نگرش معلمان به ارزشیابی توصیفی، بر نحوه اجرای این شیوه، کیفیت بازخوردهای آموزشی و میزان توجه به فرایند یادگیری اثرگذار است. معلمانی که ارزشیابی توصیفی را بخشی از فرایند تدریس تلقی کرده اند، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به صورت کیفی و فرایندی مورد توجه قرار داده اند. همچنین نتایج نشان داد بازخورد توصیفی، ابزارهای ارزشیابی جایگزین و محیط آموزشی، نقش مهمی در تحقق اهداف ارزشیابی توصیفی دارند. در نتیجه گیری می توان بیان کرد که نگرش آگاهانه و مثبت معلمان نسبت به ارزشیابی توصیفی، زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است و می تواند به بهبود تعاملات آموزشی در کلاس درس منجر شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، نگرش معلمان ، پیشرفت تحصیلی ، بازخورد آموزشی.