بررسی فرآیند مدیریت منابع انسانی بر عملکرد کارکنان سازمان مالیاتی با میانجی رضایت شغلی و تعدیلگری تعهد شغلی مورد مطالعه اداره امور مالیاتی (تبریز)

عملکرد شغلی کارکنان به دلیل نقش برجسته آن در دستیابی به اهداف سازمان مورد توجه مدیران می باشد. از آنجا که نیروی انسانی از حساس ترین و مهمترین منابع یک سازمان محسوب می شود، رضایت شغلی از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا رضایت شغلی علاوه بر سلامت جسمی و روحی آنها موجب افزایش بازدهی و بهره وری نیروی کار می گردد. هدف این پژوهش بررسی فرآیند مدیریت منابع انسانی بر عملکرد کارکنان سازمان مالیاتی با میانجی رضایت شغلی و تعدیلگری تعهد شغلی در اداره امور مالیاتی تبریز می باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از حیث نوع تحقیق، توصیفی- همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان اداره امور مالیاتی تبریز بوده و تعداد ۲۳۴ نفر از طریق نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور اندازه گیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامه استاندارد پرسشنامه السفادی و التهات (۲۰۲۱) استفاده شد. پرسشنامه در قالب طیف لیکرت بود که برای تبدیل گزینه های کیفی لیکرت به گزینه های کمی، جهت ورود به نرم افزار استفاده گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار PLS۳ تجزیه و تحلیل شدند. روایی و پایایی پرسشنامه به ترتیب با روش های روایی محتوا و ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که شیوه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد کارکنان تاثیر مثبت و معنی داری دارد. شیوه های مدیریت منابع انسانی بر رضایت شغلی تاثیر مثبت و معنی داری دارد. رضایت شغلی بر عملکرد کارکنان تاثیر مثبت و معنی داری دارد. شیوه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد کارکنان با میانجیگری رضایت شغلی تاثیر مثبت و معنی داری دارد. شیوه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد کارکنان با تعدیلگری تعهد شغلی تاثیر مثبت و معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

فرآیند مدیریت منابع انسانی ، عملکرد کارکنان ، رضایت شغلی ، تعهد شغلی