چارچوب های توسعه پایدار و اخلاق مدار هوش مصنوعی در نظام حقوقی ایران و اسناد بین المللی

رشد سریع این مقاله به بررسی چارچوب های توسعه پایدار و اخلاق مدار هوش مصنوعی در نظام حقوقی ایران و اسناد بین المللی می پردازد. با توجه به فناوری هوش مصنوعی در جهان و اهمیت تنظیم قوانین منطبق با اصول اخلاقی و توسعه پایدار ابتدا مبانی مزبور در اسناد بین المللی و سپس مصوبات مربوطه در نظام حقوقی ایران مورد بررسی قرار گرفته است. این اسناد مبین ضرورت ایجاد نهادهای تنظیم گر تخصصی، شفافیت در الگوریتم ها و حفاظت از داده های شخصی است. در کنار آن چالش های کنونی نظام حقوقی ایران در این حوزه از جمله عدم وجود قوانین جامع، تعارض وظایف نهادها و نبود مشارکت کافی بخش خصوصی و دانشگاهی نیز مورد بررسی قرار می گیرد. از منظر بین المللی توصیه نامه اخلاقی یونسکو به عنوان نخستین چارچوب جهانی اخلاق هوش مصنوعی اصول کلیدی مانند انسان محوری، احترام به حقوق بشر، تنوع فرهنگی و مسئولیت پذیری توسعه دهندگان و دولت ها را مطرح می کند. این سند تاکید دارد که توسعه هوش مصنوعی باید در خدمت بشریت و با حفظ کرامت انسانی و حمایت از صلح و محیط زیست باشد و نهادهای ملی موظف به اجرای آن در چارچوب قوانین داخلی خود هستند. در ادامه به اصول آسیلومار و سند راهنمای اخلاقی اتحادیه اروپا برای هوش مصنوعی قابل اعتماد و در نهایت به بررسی رویکرد نظام حقوقی ایران در این خصوص می پردازیم.

کلیدواژه ها:

اخلاق هوش مصنوعی ، توسعه پایدار ، هوش مصنوعی