ضرورت نقش اعتماد بین فردی به عنوان یک سازوکار کلیدی در ادارات آموزش و پرورش

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین ضرورت نقش اعتماد بین فردی به عنوان یک سازوکار کلیدی در بهبود تعاملات و عملکرد ادارات آموزش و پرورش انجام شده است. این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی- پیمایشی بوده و با بهره گیری از روش مروری تالیفی به دسته بندی، یکپارچه سازی و ارزیابی پژوهش های پیشین در حوزه اعتماد بین فردی و مدیریت آموزشی می پردازد. هدف از این رویکرد ترسیم سیر تحول مطالعات انجام شده و روشن سازی جایگاه اعتماد بین فردی در نظام آموزش و پرورش است، همچنین، با استفاده از روش تاریخی در گردآوری اطلاعات تحولات و تجربیات گذشته در زمینه آموزش و پرورش مورد تحلیل قرار گرفته اند تا درک عمیق تری از وضعیت کنونی و مسیرهای پیش روی توسعه اعتماد در این سازمان ها فراهم شود. یافته های مروری این پژوهش می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های موثرتر در جهت تقویت اثربخشی عملکرد در ادارات آموزش و پرورش باشد.

کلیدواژه ها:

اعتماد بین فردی ، ادارات آموزش و پرورش