بررسی اثر برنامه های آموزشی پیشگیرانه شهرداری بر رفتار ایمن کودکان و نوجوانان در محیطهای شهری

ایمنی کودکان و نوجوانان در محیط های شهری یکی از مهمترین دغدغه های مدیریت شهری و سازمانهای مسئول است. برنامه های آموزشی پیشگیرانه که توسط شهرداری ها طراحی و اجرا می شوند، نقش حیاتی در ارتقای رفتار ایمن و کاهش حوادث شهری دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر برنامه های آموزشی پیشگیرانه شهرداری بر رفتار ایمن کودکان و نوجوانان انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و کاربردی بود و جامعه آماری شامل کودکان و نوجوانان شرکت کننده در برنامه های آموزشی ایمنی شهری در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه ای به تعداد ۲۵۰ نفر با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد رفتار ایمن کودکان و نوجوانان و مصاحبه با والدین و مربیان بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد و از روش های تحلیل، توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه برای بررسی اثر برنامه های آموزشی استفاده گردید. نتایج نشان داد که شرکت در برنامه های آموزشی پیشگیرانه شهرداری با افزایش رفتار ایمن کودکان و نوجوانان رابطه مثبت و معنادار دارد (p<۰.۰۱). همچنین، مولفه های برنامه شامل آگاهی از خطرات، تمرین عملی رفتار ایمن و مشارکت والدین بیشترین اثر را بر رفتار ایمن داشتند. یافته های کیفی نیز نشان داد که آموزش های مستمر، جذاب و تعاملی باعث تقویت یادگیری و تثبیت رفتار ایمن در کودکان و نوجوانان می شوند. پژوهش حاضر تاکید می کند که گسترش و بهبود برنامه های آموزشی پیشگیرانه، مشارکت فعال خانواده ها و استفاده از روش های عملی و شبیه سازی، می تواند به کاهش حوادث شهری و ارتقای ایمنی در میان کودکان و نوجوانان منجر شود.

کلیدواژه ها:

رفتار ایمن کودکان و نوجوانان ، برنامه آموزشی پیشگیرانه شهرداری ، ایمنی شهری