تبیین اثر عوامل تصمیم گیری اقتصادی و الگوهای استفاده از خدمات شهری بر بهره وری پروژه های شهری در شیراز

پژوهش حاضر با هدف تبیین اثر عوامل تصمیم گیری اقتصادی و الگوهای استفاده شهروندان از خدمات شهری بر بهره وری پروژه های شهری در شهر شیراز انجام شده است. از آنجا که ارتقای بهره وری پروژه های شهری به میزان قابل توجهی به نحوه ادراک، انتخاب ها و ترجیحات اقتصادی شهروندان وابسته است این مطالعه تلاش دارد با رویکردی تحلیلی نقش متغیرهای رفتاری-اقتصادی شهروندان را در فرآیند ارزش آفرینی و کارایی اقتصادی خدمات شهری بررسی کند. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی است و داده های آن به صورت میدانی گردآوری شده اند. جامعه آماری شامل کلیه شهروندان مناطق چهارگانه شیراز در سال ۱۴۰۳ است که از میان آنها نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته ای بود که ابعاد عوامل تصمیم گیری اقتصادی شهروندان، الگوهای استفاده از خدمات شهری و بهره وری پروژه های شهری را در قالب ۳۰ گویه ارزیابی کرد. روایی محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظرات خبرگان حوزه مدیریت شهری تایید شد و پایایی آن با بهره گیری از آلفای کرونباخ در تمامی ابعاد بالاتر از ۰.۸۰ گزارش شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت. نتایج آزمون همبستگی و تحلیل مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که بین عوامل تصمیم گیری اقتصادی و بهره وری پروژه های شهری رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (P<۰.۰۱، r=۰.۷۱). همچنین الگوهای استفاده شهروندان از خدمات شهری اثر مستقیم و تقویت کننده ای بر بهره وری پروژه های شهری دارد (P<۰.۰۱، r=۰.۶۴). مدل نهایی پژوهش بیانگر آن است که دو متغیر مستقل پژوهش در مجموع ۶۸ درصد از واریانس بهره وری پروژه های شهری را تبیین می کنند که نشان دهنده تاثیر قابل توجه رفتارهای اقتصادی شهروندان بر کارآمدی مدیریت شهری است. یافته ها تاکید می کنند که بهبود نگرش اقتصادی شهروندان، شفافیت در هزینه-فایده خدمات شهری و مدیریت الگوی استفاده از خدمات می تواند به شکل معناداری بهره وری اقتصادی پروژه های شهری شیراز را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

عوامل تصمیم گیری ، اقتصادی ، الگوهای استفاده از خدمات شهری ، بهره وری پروژه های شهری