شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر در به کارگیری سامانه های جامع و هوشمند مدیریت پروژه ساختمانهای بلند مرتبه

در دنیای امروز، با افزایش شهرنشینی و محدودیت زمین، ساخت ساختمانهای بلندمرتبه به ضرورتی اجتناب ناپذیر تبدیل شده است؛ بررسی مدل مک کینزی نشان می دهد که ۹۸ درصد پروژه های ساخت و ساز بیش از بودجه هزینه می کنند و ۷۷ درصد با تاخیر مواجه می شوند. این پژوهش با هدف شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر در به کارگیری سامانه های جامع و هوشمند مدیریت پروژه در ساختمانهای بلندمرتبه، به بررسی ابعاد اقتصادی، قانونی، اجتماعی، رقابتی و فناوری پرداخت تا کنترل زمان بندی، نقشه ها، مصالح، امور مالی و سایر فرآیندها را بهبود بخشد؛ روش تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) بود که در بخش کیفی با مصاحبه نیمه ساخت یافته با ۱۲ خبره و تحلیل مضمون ۵۵ مضمون پایه غیر تکراری استخراج و در پنج مضمون مفهومی شامل تحول دیجیتال، کارآمدسازی مدیریت پروژه، پذیرش فناوری، تعاملات نهادی و اقتصاد سامانه دسته بندی شد، و در بخش کمی، با استفاده از روش های دلفی فازی و ANP عوامل رتبه بندی شدند؛ یافته ها نشان داد که «کارآمدسازی مدیریت پروژه» با وزن ۰٫۲۶۲ در رتبه اول، تحول دیجیتال با ۰٫۲۳۱ در رتبه دوم، نهادی با ۰٫۱۹۸ در رتبه سوم، پذیرش فناوری با ۰٫۱۷۲ در رتبه چهارم و اقتصاد سامانه با ۰٫۱۳۷ در رتبه پنجم قرار دارند که این رتبه بندی بر ضرورت تمرکز بر کارایی اجرایی زیرساخت فناورانه و هماهنگی نهادی برای کاهش خطاها، تاخیرها و هزینه ها تاکید دارد و راه را برای استقرار موفق سامانه های هوشمند در پروژه های بلند مرتبه هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

رتبه بندی ، مدیریت پروژه ، ساختمانهای بلند مرتبه ، سامانه های هوشمند ، تعاملات