نقش سرمایه اجتماعی سازمانی بر اشتراک گذاری دانش و بالندگی سازمانی کارکنان شهرداری شیراز

تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش سرمایه اجتماعی سازمانی بر اشتراک گذاری دانش و بالندگی سازمانی کارکنان شهرداری شیراز طراحی و اجرا گردید. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است که جمع آوری داده ها به صورت میدانی و از طریق پرسشنامه استاندارد انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شهرداری شیراز بود که بر اساس آخرین آمار دریافتی از واحد منابع انسانی تعداد آنها ۳۲۰ نفر گزارش گردید. با توجه به محدود بودن جامعه آماری کل جامعه به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، جداول و نمودارها) و در بخش استنباطی از آزمون آلفای کرونباخ برای سنجش پایایی ابزار، آزمون کلوموگروف-اسمیرنوف برای نرمال بودن داده ها، و روش های ضریب همبستگی و تحلیل مسیر برای آزمون فرضیه ها استفاده شد. عملیات آماری با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS و AMOS نسخه ۲۳ انجام گرفت و نمودارها با استفاده از نرم افزار Excel ۲۰۱۰ ترسیم شدند. یافته های پژوهش نشان داد که سرمایه اجتماعی سازمانی با ضریب تاثیر ۰.۶۱ بر اشتراک گذاری دانش و با ضریب ۰.۶۵ بر بالندگی سازمانی تاثیر مستقیم و معنادار دارد. همچنین ابعاد سرمایه اجتماعی شامل اعتماد متقابل (۰.۵۸)، شبکه ارتباطی (۰.۵۴) و همکاری و انسجام گروهی (۰.۶۰) بر اشتراک گذاری دانش و به ترتیب با مقادیر ۰.۶۳، ۰.۵۶ و ۰.۵۹ بر بالندگی سازمانی تاثیر مستقیم دارند. نتایج حاکی از آن است که ارتقای سطح سرمایه اجتماعی در شهرداری نقش موثری در تقویت فرهنگ اشتراک گذاری دانش و افزایش بالندگی سازمانی کارکنان دارد.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی سازمانی ، اشتراک گذاری دانش ، بالندگی سازمانی