نقش تحلیل کلان داده در ارتقای حسابرسی و کارایی سرمایه گذاری های شهرهای ایران

این پژوهش به بررسی عوامل کلیدی موثر بر پذیرش و به کارگیری تحلیل کلان داده در نظام حسابرسی و ارزیابی سرمایه گذاری های شهری در ایران می پردازد. هدف اصلی شناسایی متغیرهایی است که قصد مدیران و حسابرسان مالی شهرداری ها را برای استفاده از فناوری تحلیل کلان داده در فرآیندهای حسابرسی و تصمیم گیری مالی تبیین می کنند. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری است که شامل چهار بعد «انتظار عملکردی»، «انتظار سهولت استفاده»، «تاثیرات اجتماعی» و «شرایط تسهیل کننده» است. داده ها از طریق پیمایش ۱۲۶ نفر از حسابرسان و کارشناسان مالی شهرداری های شهرهای مختلف ایران گردآوری و با روش مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که «انتظار عملکردی»، «سهولت استفاده» و «تاثیر اجتماعی» اثر مثبت و معناداری بر قصد به کارگیری تحلیل کلان داده در فرآیند حسابرسی شهری دارند، در حالی که «شرایط تسهیل کننده» تاثیر معناداری نشان نداد. همچنین قصد استفاده از تحلیل کلان داده به طور مستقیم موجب افزایش کاربرد واقعی این فناوری و ارتقای عملکرد حسابرسی و کارایی سرمایه گذاری های شهری گردید. یافته ها بیانگر آن است که پذیرش تحلیل کلان داده می تواند ابزار موثری در بهبود نظام نظارت مالی و بهینه سازی تصمیم های سرمایه گذاری شهرداری ها برای حکمرانی مالی کارآمد باشد.

کلیدواژه ها:

کلان داده ها ، ارتقا حسابرسی ، کارایی سرمایه گذاری ، شهرها