ارزیابی اثر بخشی رویکردهای شناخت گرایی و ساختن گرایی بر یادگیری مفاهیم و اصول اتم الفبای مواد مباحث شیمی کتاب علوم تجربی هفتم

یادگیری تحت تاثیر عوامل متعدد و پیوسته در حال تحول است و انتخاب راهبرد آموزشی مناسب نقش کلیدی در ارتقای آن دارد. هدف این پژوهش مقایسه اثر بخشی دو رویکرد شناخت گرایی (الگوی گانیه و بریگز) و ساختن گرایی (مدل E۵) در یادگیری و یادداری مبحث «اتم الفبای مواد علوم تجربی پایه هفتم» است. پژوهش از نوع کاربردی و به روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون انجام شد. جامعه آماری دانش آموزان دختر مدارس دولتی منطقه تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ و نمونه شامل ۶۰ نفر بود که به صورت خوشه ای چندمرحله ای در دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها آزمون محقق ساخته با روایی تایید شده و پایایی آن بر اساس ضریب همبستگی پیرسون ۰.۸۷۴ میزان پایایی آزمون بازآزمون در سطح بسیار بالا و معنادار ارزیابی می شود. داده ها با آمار توصیفی و استنباطی و آزمون t مستقل و وابسته تحلیل شد. یافته ها نشان داد در یادگیری مفاهیم، ساختن گرایی اثر بخشی بیشتری نسبت به شناخت گرایی و روش سنتی دارد و بین شناخت گرایی و روش سنتی تفاوت معناداری مشاهده نشد. در یادگیری اصول نیز ساختن گرایی اثر بخش تر از شناخت گرایی و شناخت گرایی موثرتر از روش سنتی بود. نتایج بر ضرورت به کارگیری رویکرد ساختن گرایی برای آموزش علوم تجربی، به ویژه مفاهیم انتزاعی، تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ساختن گرایی ، شناخت گرایی ، یادگیری مفاهیم ، اصول ، علوم تجربی