کوچینگ به مثابه ابزاری برای پرورش ذهن فرصت محور: مطالعه ای در میان کارآفرینان ایرانی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر کوچینگ کارآفرینانه بر تقویت ذهن فرصت محور و بهبود توانایی تشخیص فرصت در میان کارآفرینان ایرانی است. در این تحقیق از روش توصیفی-پیمایشی و ابزار پرسشنامه برای جمع آوری داده ها استفاده شد. جامعه آماری شامل ۱۰ کارآفرین فعال در حوزه های مختلف کسب وکار بود که به پرسشنامه ای با سه سازه کوچینگ کارآفرینانه، ذهن فرصت محور و تشخیص فرصت پاسخ دادند. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که کوچینگ کارآفرینانه تاثیر مثبت و معناداری بر ذهن فرصت محور دارد (=۰.۶۲) و ذهن فرصت محور نیز توانایی تشخیص فرصت را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد (۰.۶۸۳)، همچنین کوچینگ علاوه بر اثر غیرمستقیم از طریق ذهن فرصت محور به طور مستقیم نیز بر توانایی تشخیص فرصت تاثیر دارد (B=۰.۴۱). در نهایت، اثر غیرمستقیم کوچینگ بر تشخیص فرصت از طریق ذهن فرصت محور برابر با ۰.۴۲ محاسبه شد. این نتایج نشان می دهند که کوچینگ می تواند به عنوان یک ابزار موثر در توانمندسازی کارآفرینان و افزایش شناسایی فرصت های کسب وکار استفاده شود. بر اساس یافته های این پژوهش پیشنهاد می شود که نهادهای حمایتی کارآفرینی به ویژه در محیط های پرچالش از برنامه های کوچینگ برای تقویت ذهن فرصت محور کارآفرینان بهره برداری کنند.

کلیدواژه ها:

کوچینگ کارآفرینانه ، ذهن فرصت محور ، تشخیص فرصت