رویکردی از توسعه حمایتی از اوقات فراغت کارکنان شهرداری شیراز

هدف پژوهش حاضر رویکردی از توسعه حمایتی از اوقات فراغت کارکنان شهرداری شیراز می باشد. این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی و به روش میدانی انجام شده است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه کارکنان شهرداری شیراز می باشد. در این تحقیق از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد که روایی صوری از نظر روایی سازه آن از روش تحلیل عامل و پایایی آن به وسیله آزمون آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده های تحقیق حاضر از روش های آماری تحلیل عامل اکتشافی و تحلیل مسیر به وسیله نرم افزارهای SPSS و AMOS استفاده گردید. نتایج تحلیل عامل نشان داد که در کل ۴ عامل حدود ۶۰ درصد واریانس ها را شامل می شدند. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که عوامل زیستی با تاثیر ۰/۸۷۱ بیشترین تاثیر بر توسعه حمایتی از اوقات فراغت کارکنان شهرداری شیراز دارا بود. بنابراین با توجه به ضرورت عوامل موثر بر توسعه حمایتی از اوقات فراغت کارکنان شهرداری شیراز توصیه می گردد که مباحث مربوط به زیستی مورد توجه مسئولین قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اوقات فراغت ، کارکنان ، توسعه حمایتی