ارائه مدل مدیریت اوقات فراغت شهری با رویکرد ارتقای فرهنگ مشارکت اجتماعی شهروندان؛ مطالعه موردی: شهر شیراز

تحقیق حاضر با هدف ارائه مدل مدیریت اوقات فراغت شهری با رویکرد ارتقای فرهنگ مشارکت اجتماعی شهروندان؛ مطالعه موردی: شهر شیراز طراحی و اجرا گردید. در این مطالعه با توجه به اینکه دستکاری متغیرها صورت نمی گیرد و افراد گروه نمونه صرفا در محیط واقعی مورد مطالعه قرار می گیرند لذا پژوهش حاضر یک تحقیق توصیفی زمینه یابی (پیمایشی) به صورت مقطعی می باشد که هدف مدل فرهنگ اوقات فراغت شهری شهروندان با رویکرد مدیریت اوقات فراغت شهری با رویکرد نشاط اجتماعی شهر شیراز است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و نحوه گردآوری اطلاعات مورد نیاز برای بررسی فرضیه ها از طریق پرسشنامه و به شکل میدانی جمع آوری می شود. به دلیل بررسی رابطه بین متغیرها این نوع تحقیق از نوع همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق کلیه شهروندان شهر شیراز می باشد که تعداد آنها طبق آخرین داده های مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ بالغ بر ۶۲۰۰۰ نفر می باشد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و با احتساب افت آزمودنی تعداد ۳۸۲ نفر برآورد شده است که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. جهت نمونه گیری ابتدا از ۱۲۰ محله موجود در شهر شیراز تعداد ۶۴ محله به صورت تصادفی برگزیده و سپس در هر محله ۶ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. در نهایت پس از پخش و جمع آوری پرسشنامه های تحقیق تعداد ۳۷۰ پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در تحقیق حاضر از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. این پرسشنامه دارای ۵۸ سوال و براساس مقیاس ۵ ارزشی لیکرت طراحی شده است به منظور تجزیه و تحلیل داده های تحقیق حاضر از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و PLS انجام شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شرایط علی شامل نیازهای جسمانی، نیازهای اجتماعی و ظرفیت های شهری می باشد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شرایط مداخله گر شامل عوامل کلان و خرد می باشد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شرایط زمینه ای شامل مسائل مدیریتی، مسائل فنی، مسائل محیطی، مسائل اقتصادی و مسائل آموزشی می باشد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که پیامدها شامل پیامدهای ذهنی، اجتماعی و جسمانی می باشد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، مشارکت اجتماعی ، اوقات فراغت شهری