بررسی اثر مسئولیت پذیری زیست محیطی سازمانی بر هم افزایی یادگیری نهادی و بلوغ عملکردی مدیریت شهری (مطالعه موردی کارکنان شهرداری شیراز)

مسئولیت پذیری زیست محیطی سازمانی به عنوان یکی از محورهای کلیدی در مدیریت پایدار شهری نقش موثری در ارتقای هم افزایی یادگیری نهادی و بلوغ عملکردی سازمان ها دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مسئولیت پذیری زیست محیطی بر توان یادگیری نهادی و بلوغ عملکردی کارکنان شهرداری شیراز طراحی شد. روش تحقیق از نوع همبستگی و کاربردی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه جمع آوری شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شهرداری شیراز بود و نمونه با توجه به محدودیت جمعیت آماری، کل جامعه در نظر گرفته شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمال بودن داده ها، تحلیل عاملی اکتشافی و مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد مسئولیت پذیری زیست محیطی سازمانی به طور مثبت و معناداری بر هم افزایی یادگیری نهادی و بلوغ عملکردی مدیریت شهری تاثیر دارد. یافته ها حاکی از اهمیت توجه به مسئولیت های محیط زیستی در ایجاد فرهنگ یادگیری سازمانی و ارتقای عملکرد مدیریت شهری است و می تواند راهنمایی برای مدیران و سیاست گذاران شهری در جهت توسعه پایدار و ارتقای بهره وری سازمانی باشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری زیست محیطی سازمانی ، هم افزایی یادگیری نهادی ، بلوغ عملکردی