تبیین رابطه کیفیت حکمروایی شهری با احساس تعلق مکانی ساکنین مورد پژوهش محلات کلانشهر شیراز

این پژوهش با هدف تبیین رابطه کیفیت حکمروایی شهری با احساس تعلق مکانی ساکنین در محلات کلانشهر شیراز انجام شد. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی است. داده های مورد نیاز به صورت میدانی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شد. جامعه آماری پژوهش را ساکنان بالای ۱۸ سال محلات مناطق ده گانه شهرداری شیراز تشکیل می دهند که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای ۴۰۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. در نهایت ۳۸۷ پرسشنامه قابل تحلیل جمع آوری گردید. پرسشنامه بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت طراحی شد. روایی محتوایی آن با نظر متخصصان حوزه مدیریت شهری و علوم اجتماعی تایید و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه ۰/۸۲ محاسبه شد. برای تحلیل داده ها از روش های آماری، همبستگی، رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۶ و AMOS ۲۴ استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین کیفیت حکمروایی شهری و احساس تعلق مکانی ساکنین رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. ابعاد حکمروایی شهری شامل مشارکت، پاسخگویی، شفافیت، کارایی و عدالت توزیعی به ترتیب با ضرایب تاثیر ۰/۴۳، ۰/۳۹، ۰/۳۶، ۰/۳۲ و ۰/۴۱ بر احساس تعلق مکانی تاثیرگذار بودند. همچنین مدل تحلیلی پژوهش با شاخص های برازش قابل قبول (RMSEA=۰/۰۴۶، GFI=۰/۹۱، CFI=۰/۹۵) مورد تایید قرار گرفت. بر این اساس بهبود شاخص های حکمروایی شهری می تواند به افزایش احساس تعلق ساکنین به محلات و تقویت سرمایه اجتماعی در کلانشهر شیراز منجر شود.

کلیدواژه ها:

حکمروایی شهری ، احساس تعلق مکانی ، مشارکت شهروندی ، محلات شهری