تاثیرات ساخت و سازها و بلند مرتبه سازی در نتیجه توسعه شهرسازی و عدم داشتن برنامه مدون و کلان شهری

گسترش بی رویه شهری یا گسترش حومه شهر و نیز گسترده نشینی شهری به رشد سریع مناطق مسکونی، تجاری و ارتباطی شهرها بدون توجه کافی به طراحی شهری اشاره دارد. علاوه بر توصیف یک شکل خاص از شهرنشینی، این اصطلاح همچنین به عواقب اجتماعی و محیطی مرتبط با این توسعه مرتبط است. در این پژوهش به بی برنامگی و بی قوارگی نتیجه توسعه شهرسازی شتابان پرداخته شده است. نتایج تحلیل تصاویر ماهواره ای برای سال های ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۰ در شیراز نشانگر تغییرات فزاینده کاربری های کشاورزی و فضاهای سبز به کاربری اراضی ساخته شده می باشد که در دوره ۳۰ ساله باعث تخریب بیش از ۵۰۸ هکتار از فضای سبز و بیش از ۳۳۷۳ هکتار زمین زراعی شده است. نتایج حاصل در این دوره نشانگر آن است که ۵۹ درصد رشد فیزیکی شهر مربوط به افزایش جمعیت شهر و ۴۱ درصد آن مربوط به رشد افقی و اسپیرال شهر شیراز بوده است. در همین راستا زندگی شهری با مشکلات خاصی برای شهروندان و مدیران شهری ایجاد نموده که باعث صرف هزینه و زمان جهت برطرف کردن آنها تا حدودی شده است. از طرفی چالش های حمل و نقل و خدمات شهری از جمله مشکلات خواهد بود.

کلیدواژه ها:

توسعه ، بلند مرتبه ، شهر شیراز