بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری با رویکرد معماری پایدار

بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری به عنوان یکی از چالشهای اساسی شهرهای معاصر نیازمند رویکردی جامع و پایدار است که علاوه بر ارتقاء کیفیت محیطی پاسخگوی نیازهای اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی ساکنان نیز باشد. معماری پایدار به عنوان رویکردی نوین در طراحی و ساماندهی شهری با تاکید بر استفاده بهینه از منابع، صرفه جویی در انرژی، و تقویت هویت محلی می تواند راهکاری موثر برای احیای این بافتها محسوب شود. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری با تاکید بر اصول معماری پایدار می پردازد و نشان می دهد که به کارگیری این اصول می تواند موجب افزایش کیفیت زندگی، بهبود عدالت اجتماعی و ارتقای تاب آوری شهری در برابر بحران ها گردد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت فرسوده ، معماری پایدار ، تاب آوری شهری ، توسعه پایدار