کشاورزی شهری و نیمه شهری به عنوان ابزاری برای ارتقای امنیت غذایی و افزایش سازگاری با تغییرات اقلیمی

مناطق شهری و حومه شهری در معرض چالش های اجتماعی عمده ای مانند امنیت غذایی، تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی، بهره وری منابع، مدیریت زمین، انسجام اجتماعی و رشد اقتصادی هستند. در این زمینه کشاورزی شهری و حومه شهری (UPA) به لطف چندمنظوره بودنش می تواند ارزش بالایی در ارائه مزایای اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی داشته باشد. UPA یک حوزه نوظهور تحقیق و تولید است که هدف آن بهبود امنیت غذایی و کاهش اثرات تغییرات اقلیمی، بهبود تاب آوری و پایداری شهری است. در این مقاله، از یک رویکرد مبتنی بر GIS قابل تکرار برای بومی سازی و تعیین کمیت مناطق موجود برای کشاورزی از جمله مناطق مسطح پشت بام و سطح زمین در سرزمین اصلی شهر استفاده شد. سپس تولید محصول باغبانی احتمالی با توجه به ارزش عملکرد رایج UPA و میانگین مصرف ایتالیایی تخمین زده شد. کاهش تغییرات اقلیمی، مانند کاهش و ترسیب CO۲ و سازگاری با تغییرات اقلیمی مانند سیل شهری و کاهش جزیره گرمایی شهری به دلیل توسعه مناطق جدید UPA تخمین زده شد. با وجود تراکم شهری، مناطق شناسایی شده در صورت تبدیل به مناطق کشاورزی پتانسیل تولید سبزیجات کافی برای ساکنان و بهبود کاهش و سازگاری با تغییرات اقلیمی را دارند. در نهایت این مقاله با تاملی در مورد مزایای مشترک چندمنظوره بودن UPA و برخی پیشنهادات سیاستی به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

کشاورزی شهری و نیمه شهری ، امنیت غذایی ، تغییرات اقلیمی ، چند منظوره ، زیرساخت سبز خوراکی