تاثیر مورفولوژیکی ابزارهای برنامه ریزی شهری بر کشاورزی شهری

با رشد جمعیت شهری بشریت با چالش های نوظهوری در زمینه تامین غذای شهری مواجه شده است. برنامه ریزی شهری نقش مهمی در تضمین عملکرد پایدار نظام های گوناگونی دارد که در قلمرو شهرها فعالیت می کنند، از جمله سیستم غذایی. با وجود آن که به طور گسترده پذیرفته شده است که برنامه ریزی شهری می تواند از ادغام کشاورزی شهری به عنوان بخشی از مرحله تولید سیستم غذایی بهره مند شود، تاثیرات مورفولوژیکی ابزارهای برنامه ریزی بر ساختار فضایی شهر از منظر کشاورزی شهری هنوز به طور کامل روشن نیست. این مقاله با تمرکز بر شهر لیسبون و قلمرو پیرامونی آن به بررسی این خلا دانشی می پردازد. رویکرد روش شناختی پیشنهادی با هدف ردیابی نحوه بازنمایی و درک کشاورزی شهری در ابزارهای برنامه ریزی شهری به ویژه طرح های جامع شهری و شناسایی تاثیر این ابزارها بر راه حل های معاصر کشاورزی شهری ارائه شده است. نتایج نشان می دهد که مقررات کنونی برنامه ریزی شهری عمدتا بر راه حل های مورفولوژیکی ای تمرکز دارند که کاربردهای کشاورزی شهری را به فعالیت های تفریحی و زیبایی شناختی پیوند می دهند و در تعیین راه حل های طراحی، اولویت کمتری به رویکردهایی می دهند که با رشد اقتصادی یا افزایش تنوع اکولوژیکی مرتبط هستند.

کلیدواژه ها:

کشاورزی شهری ، طرح جامع شهری ، خاک شهری و روستایی ، مورفولوژی شهری