چارچوبی روش شناختی برای تحلیل داده های نقشه برداری مشارکتی در حوزه برنامه ریزی، معماری و مدیریت

امروزه روش های گوناگونی برای تحلیل داده های گردآوری شده از طریق نقشه برداری مشارکتی به کار می روند، از جمله سامانه اطلاعات جغرافیایی مشارکت عمومی، سامانه اطلاعات جغرافیایی مشارکتی و گردآوری اطلاعات جغرافیایی داوطلبانه. با این حال این روش ها فاقد چارچوبی منسجم برای توصیف و هدایت کاربردهای نظام مند خود در پژوهش، برنامه ریزی، مدیریت و معماری هستند. بیشتر مقالات منتشر شده درباره نقشه برداری مشارکتی تنها از مجموعه ای محدود از تحلیل ها استفاده می کنند که نمی تواند جایگاه این روش ها را در بستر جامع تر پژوهش و عمل مشخص سازد. بر پایه کارگاه های تخصصی و مرور نظام مند، متون روش های تحلیلی محدوده شده بر داده های حاصل از نقشه برداری مشارکتی تلفیق و بازآرایی شده اند. در این مقاله چارچوبی از روش ها در سه مرحله «کاوش»، «تبیین» و «پیش بینی مدلسازی» ارائه می شود و هر یک با نمونه های تجربی توضیح داده شده اند. تمرکز مقاله به ویژه بر کاربرد فزاینده سامانه های آنلاین و پیمایش های نقشه محور مبتنی بر وب در گردآوری داده است. هدف، راهنمایی پژوهشگران تازه کار و متخصصان با تجربه در حوزه نقشه برداری مشارکتی است؛ افزون بر ارائه چارچوبی جامع برای درک ظرفیت های تحلیل داده، مسیرهای بالقوه توسعه آینده در تحلیل داده های نقشه برداری مشارکتی در حوزه های برنامه ریزی و معماری نیز بررسی می شود.

کلیدواژه ها:

نقشه برداری مشارکتی ، برنامه ریزی ، معماری ، مدیریت