سیاستهای کاربری اراضی شهری بر سامانه خدمات شهری در چارچوب جغرافیا و برنامه ریزی شهری

این پژوهش به بررسی نقش شهرداری ها در مدیریت کاربری زمین شهری و سازماندهی خدمات عمومی با تاکید بر پایداری و تاب آوری فضایی می پردازد. با مرور ۷۵ منبع علمی و سیاستی کارآمدی نظام های ثبت و مالکیت زمین، سازوکارهای تخصیص خدمات و چالش های هماهنگی نهادی مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که ضعف در ظرفیت فنی و ناهماهنگی بین بخش های محلی زمینه ساز نابرابری فضایی و گسترش توسعه های غیررسمی در شهرهاست. همچنین فناوری های شهر هوشمند، سیاست های چندسطحی و اصلاح قوانین مالکیت زمین شهری از عوامل کلیدی بهبود عملکرد شهرداری ها محسوب می شوند. مقاله در پایان راهبردهایی برای تقویت مدیریت داده، محور ارتقای همکاری بین بخشی و بازنگری در قانونگذاری شهری در چارچوب عدالت فضایی و رشد پایدار ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شهرداری ها ، اراضی شهری ، خدمات شهری ، جغرافیا ، برنامه ریزی شهری