تدوین مدل راهکارهای افزایش تحرک و فعالیت های بدنی دانش آموزان دوره ی ابتدایی مدارس استان همدان

شواهد حاکی از شیوع کم تحرکی در بین دانش آموزان ابتدایی دارد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل راهکارهای افزایش تحرک و فعالیت های بدنی دانش آموزان ابتدایی استان همدان بود. روش پژوهش آمیخته اکتشافی بود. پژوهشگران با مراجعه به خبرگان حوزه ورزش دانش آموزی استان همدان، از طریق مصاحبه عمیق به جمع آوری اطلاعات از آن ها پرداختند و داده های حاصل از ۴۶ مصاحبه کدگذاری و تجزیه و تحلیل گردید. سپس پرسشنامه ای مطابق با کدهای به دست آمده طراحی گردید و روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. تعداد ۴۲۹ نفر از معلمان استان به روش نمونه گیری طبقه ای-نسبی به صورت تصادفی به عنوان نمونه پژوهش پرسشنامه ها را تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی مانند آزمون کلموگرف اسمیرنف، فریدمن و مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای اس.پی.اس.اس و پی.ال.اس مورد تحلیل قرار گرفتند. در مرحله کدگذاری ۴۶ نشان، ۱۷ مفهوم و ۶ مقوله استخراج گردید. یافته ها نشان داد که عوامل فرهنگی-اجتماعی، فعالیت های مکمل و فوق برنامه ورزشی مدارس، کیفیت بخشی به ساعت درس تربیت بدنی، اطلاع رسانی و رسانه های اجتماعی، امکانات-تجهیزات و عامل آموزش مداوم معلمان و به کارگیری فناوری بر افزایش تحرک و فعالیت های بدنی دانش آموزان تاثیر دارند. نتایج آزمون فریدمن نشان داد که بین اولویت راهکارهای مرتبط با افزایش تحرک و فعالیت های بدنی دانش آموزان تفاوت معناداری وجود دارد. در نهایت، مدیران و مسئولان ورزش دانش-آموزی استان همدان می توانند از شاخص ها ، مفاهیم، دسته های مشخص شده و اولویت های به دست آمده در این مطالعه به منظور برنامه ریزی برای افزایش تحرک و فعالیت های بدنی دانش آموزان استان همدان استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، دانش آموزان ، ورزش مدارس