ارتباط هوش هیجانی و جو انگیزشی با اضطراب رقابتی ورزشکاران رزمی

مقدمه و هدف: در میادین ورزشی، بعد روانی ورزشکاران و تاثیری که متغیرهای روانشناختی بر عملکرد آنها دارند، از اهمیت برخوردار می باشد. در این راستا، هدف مقاله حاضر بررسی رابطه هوش هیجانی و جو انگیزشی با اضطراب رقابتی ورزشکاران رزمی گیلان می باشد. روش شناسی: جامعه آماری پژوهش حاضر را ورزشکاران مرد رشته های کاراته و کیک بوکسینگ استان گیلان به تعداد ۹۰۰۰ نفر تشکیل دادند و ۳۶۸ نفر از آنها از طریق روش نمونه گیری تصادفی ساده جهت مطالعه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی، اضطراب رقابتی و جو انگیزشی و به منظور بررسی فرضیه ها، از معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که ابعاد ارزیابی و بیان هیجان و بهره برداری از هیجان بر اضطراب حالتی و تنظیم هیجان و بهره برداری از هیجان بر اضطراب صفتی ورزشکاران رزمی کاراته و کیک بوکسینگ تاثیرگذار می باشند. همچنین جو انگیزشی تکلیف محور بر اضطراب حالتی و جو انگیزشی خودمحور بر اضطراب صفتی آنها تاثیرگذار هستند. نتیجه گیری: بنابراین اگر ورزشکاری در ارزیابی و کنترل هیجان خود و ارزیابی هیجان دیگران مهارت داشته باشد، در شرایط اضطراب آور بهتر می تواند اضطراب خود را کنترل نماید. همچنین اگر ورزشکاری احساس کند نتایج عملکردش مهم است، در موقعیت رقابتی ممکن است دچار اضطراب حالتی شود و اگر جو انگیزشی، خودمحور باشد، اضطراب صفتی ورزشکار را زیاد می کند؛ چون ورزشکار در این شرایط نیز از دیدگاه خودش، موقعیت خود را حساس تلقی می کند. در نتیجه در جهت کنترل اضطراب رقابتی باید مهارت هوش هیجانی ورزشکاران را تقویت نمود و بهتر است رفتار مربی و اطرفیان در برقراری جو انگیزشی مناسب نیز مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، جو انگیزشی ، اضطراب رقابتی