بهبود عملکرد آسفالت های بازیافتی: بهینه سازی الیاف پلی اولفین-شیشه بر اساس مشخصات عملکردی و پیرشدگی "۱۴۰۳"

در راستای کاهش هزینه ها و استفاده بهینه از منابع طبیعی، استفاده از مخلوط های آسفالتی بازیافتی (RAP) به عنوان یک راهکار پایدار در صنعت روسازی به طور فزاینده ای مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق به بررسی تاثیر الیاف پلی اولفین-شیشه (PGF) بر خواص مکانیکی مخلوط های آسفالتی حاوی ۵۰ درصد RAP در شرایط مختلف پیرشدگی (بدون پیرشدگی، پیرشدگی کوتاه مدت و بلندمدت) پرداخته است. نتایج آزمایش ها نشان داد که در حالت بدون پیرشدگی، مقادیر بالای مدول الاستیسیته و طول عمر خستگی به دست آمده است، که تاثیر مثبت PGF را در بهبود خواص مکانیکی تایید می کند. همچنین، در شرایط پیرشدگی کوتاه مدت، با وجود کاهش برخی مشخصات، PGF به حفظ استحکام و پایداری کمک کرد و در نهایت، در شرایط پیرشدگی بلندمدت، با مقدار بهینه PGF، بهبود قابل توجهی در عملکرد مخلوط ها مشاهده شد. نتایج نشان می دهد که مقدار بهینه PGF برای هر حالت پیرشدگی متفاوت است: ۰.۱۲۰۰ برای بدون پیرشدگی، ۰.۰۹۰ برای پیرشدگی کوتاه مدت و ۰.۱۱۵۰ برای پیرشدگی بلندمدت. این تحقیق نشان می دهد که PGF می تواند به عنوان یک افزودنی موثر در بهینه سازی عملکرد مخلوط های آسفالتی بازیافتی در شرایط مختلف عمل کند. نتایج به دست آمده می تواند به مهندسان و محققان در طراحی و توسعه مخلوط های آسفالتی با دوام و پایدار در پروژه های عمرانی کمک کند. علاوه بر این، استفاده از PGF به کاهش مصرف مواد بکر و کاهش اثرات زیست محیطی نیز منجر می شود، که این خود به عنوان یک مزیت مهم در راستای توسعه پایدار در صنعت ساخت و ساز تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

آسفالت بازیافتی ، الیاف پلی اولفین-شیشه ، خواص مکانیکی ، پیرشدگی ، بهینه سازی