تاثیر آموزش مثبت نگری بر سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مثبت نگری بر سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر سوران در سال تحصیلی 1402-1403 بود. از این جامعه، 60 دانش آموز (30 پسر و 30 دختر) به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش مهارت های مثبت نگری قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سلامت روان (GHQ-28) و پرسشنامه حالت های روان شناختی مثبت بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 و با به کارگیری روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل از لحاظ نمرات سلامت روان در پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد (P<0.01)میانگین نمره سلامت روان در گروه آزمایش از 50/15 در پیش آزمون به 43/95 در پس آزمون کاهش یافت که نشان دهنده بهبود سلامت روان بود. همچنین آموزش مثبت نگری منجر به افزایش معنی دار تمامی خرده مقیاس های حالت های روان شناختی مثبت در گروه آزمایش شد. نتیجه گیری: آموزش مثبت نگری به عنوان یک مداخله موثر می تواند سلامت روان دانش آموزان را بهبود بخشد و حالت های روان شناختی مثبت را در آنان تقویت کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت نگری ، سلامت روان ، دانش آموزان ، روان شناسی مثبت گرا ، مداخله آموزشی