نقش همکاری والدین در تکالیف مدرسه در خانه وموفقیت تحصیلی فرزندان در کلاس اول دبستان

ورود فرزندان به دوره ابتدایی، به ویژه کلاس اول دبستان، یکی از حساس ترین مراحل رشد و تحصیل کودکان محسوب می شود که با تغییرات اساسی در ساختار شناختی، اجتماعی و عاطفی آنان همراه است. در این میان، تکالیف مدرسه در خانه به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای پیوند میان مدرسه و خانواده، نقشی کلیدی در تثبیت یادگیری و ایجاد عادت های مطالعه ایفا می کند. پژوهش های حاکی از آن است که نوع و میزان مشارکت والدین در فرآیند انجام تکالیف، می تواند تاثیرات عمیقی بر انگیزش درونی، خودکارآمدی و در نهایت عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. این مقاله با رویکردی تحلیلی و نظری، به بررسی رابطه میان همکاری والدین و موفقیت تحصیلی در کلاس اول دبستان می پردازد و نشان می دهد که حمایت ساختاریافته و پاسخگو نسبت به نیازهای کودک، بیش از کنترل مستقیم و فشار آکادمیک، در پیش بینی موفقیت تحصیلی موثر است. تاکید اصلی بر این نکته است که مشارکت والدین نباید به جایگزینی برای تلاش کودک تبدیل شود، بلکه باید به صورت اسکولدینگ (Scaffolding) و راهنمایی تدریجی باشد تا استقلال کودک تقویت گردد. همچنین، بررسی می شود که چگونه باورهای والدین نسبت به توانایی های فرزند و نگرش آنان به آموزش، کیفیت تعامل در زمان انجام تکالیف را شکل می دهند و چگونه این تعاملات، بستری برای توسعه مهارت های شناختی و عاطفی فراهم می آورند. نتایج تحلیل نظری حاضر نشان می دهد که همکاری والدین در تکالیف مدرسه، زمانی که با حساسیت به نیازهای رشدی کودک کلاس اولی و با رویکردی مثبت و تشویق کننده همراه باشد، همبستگی معناداری با پیشرفت تحصیلی دارد. این مقاله در نهایت استدلال می کند که مداخلات آموزشی برای والدین، با هدف ارتقای آگاهی آنان از روش های موثر مشارکت، می تواند شکاف میان انتظارات مدرسه و توانمندی های خانواده را پر کرده و به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود. بنابراین، شناخت دقیق ابعاد این همکاری، برای سیاست گذاران آموزشی و مربیان دارای اهمیت راهبردی است.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، تکالیف مدرسه ، موفقیت تحصیلی ، کلاس اول دبستان