بررسی ارتباط هوش هیجانی با یادگیری در دانش آموزان دیرآموز

در نظام تعلیم و تربیت عوامل متعددی در فرآیند آموزش و یادگیری موثر هستند و محققان همواره برای بهبود و تسریع این فرآیند به دنبال راهکارهایی بوده اند. هوش هیجانی از جمله این عوامل هستند . هوش هیجانی مجموعه ای از قابلیتهای غیرشناختی است که توانایی فرد را در سازگاری با مقتضیات محیطی و فشارهای حاصله افزایش می دهد و عامل موثر و تعیین کننده در برآیندهای زندگی واقعی مانند موفقیت در مدرسه و تحصیل است . پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط هوش هیجانی با یادگیری در دانش آموزان دیرآموز و به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که دانش آموز دیرآموز کسی است که توانایی یادگیری مهارتهای تحصیلی ضروری را دارد ولی میزان و عمق یادگیری وی نسبت به متوسط همسالانشان کمتر است. در این میان هوش هیجانی از مهم ترین عناصر یادگیری و آموزش اثربخش است که باعث آماده ساختن دانش آموز برای یادگیری ، فعال نگه داشتن او در طول یادگیری و افزایش توجه و دقت وی برای تمرکز بیشتر می شود .

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، یادگیری ، دانش آموزان دیرآموز