بازخورد توصیفی و نقش آن در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

در توسعه آموزش و پرورش ملاکها و فاکتورهای متعددی نقش دارند . مهمترین آن نظام ارزشیابی در آموزش می باشد . ارزشیابی یک فرایند نظام دار برای جمع آوری، تحلیل و تفسیر اطلاعات است که به منظور دستیابی به اهداف آموزش و پرورش و برای تشخیص میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به کار می رود. در آموزش و پرورش سنتی ارزشیابی به عنوان آخرین حلقه های فرآیند یاددهی و یادگیری تلقی می شد که در پایان دوره آموزشی برای جدا کردن دانش آموزان با توانایی یادگیری متفاوت به کار می رفت . امروزه اما ارزشیابی را بخش جدایی ناپذیر فرایند یاددهی - یادگیری می دانند که همراه با آموزش و در ارتباط تنگاتنگ با آن ، به گونه ای مستمر انجام می گیرد و به جای تاکید بر طبقه بندی دانش آموزان و مقایسه آنان با یکدیگر ، هدایت یادگیری آنان را مرکز توجه خود قرار می دهد. پژوهش حاضر به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی بازخورد توصیفی و نقش آن در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بپردازد. ارزشیابی توصیفی با تاکید بر عملکردگرایی شکلی از ارزشیابی تحصیلی تربیتی است که در آن معلم با مشارکت فعال دانش آموز و اولیای ایشان، با استفاده از ابزارهایی، در زمینه تلاش ها، پیشرفت ها و موفقیت های دانش آموزان اطلاعات جمع می کند و با طبقه بندی، تحلیل و تفسیر آن ها، به دانش آموزان کمک می کند بهتر یاد بگیرند و مشکلات یادگیری خود را برطرف کنند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، آموزش ، یادگیری ، دانش آموزان