نقش رویکردهای تربیتی و مشاوره ای در پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رویکردهای تربیتی و مشاوره ای در پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. افت تحصیلی به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی، نه تنها اتلاف منابع مالی و انسانی را به دنبال دارد، بلکه پیامدهای روانی‑اجتماعی جبران ناپذیری برای دانش آموزان و خانواده های آن ها به همراه می آورد. این مطالعه با استفاده از روش پژوهش توصیفی‑همبستگی و با مشارکت ۱۵۰ نفر از دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر یاسوج و ۵۰ نفر از معلمان و مشاوران این شهر انجام شده است. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جو تربیتی مدرسه، کیفیت خدمات مشاوره ای، انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی جمع آوری و با روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته های پژوهش در قالب سه جدول شامل وضعیت متغیرهای اصلی، همبستگی میان متغیرها و نتایج تحلیل رگرسیون ارائه شده است. نتایج نشان می دهد که بین جو تربیتی مدرسه (با مولفه های سبک تربیتی معلمان، انضباط مثبت و مشارکت خانواده) و کیفیت خدمات مشاوره ای (با مولفه های دسترسی به مشاور، کیفیت راهنمایی تحصیلی و مشاوره فردی) با انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای جو تربیتی و خدمات مشاوره ای می توانند به طور معناداری ۴۸ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی را پیش بینی کنند. بحث مقاله بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های یکپارچه تربیتی‑مشاوره ای در مدارس و توانمندسازی معلمان و مشاوران برای ایفای نقش موثر در پیشگیری از افت تحصیلی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رویکردهای تربیتی ، مشاوره تحصیلی ، افت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، جو مدرسه