سلامت روان و خودمدیریتی دانش آموزان، انگیزش و نشاط یادگیری

این پژوهش با هدف کاوش هم زمان رابطه سلامت روان، خودمدیریتی دانش آموزان، انگیزش یادگیری و نشاط یادگیری انجام می شود تا نشان دهد چگونه سلامت روانی و توانایی های خودمدیریتی می توانند به افزایش انگیزش درونی، مشارکت فعال در یادگیری و نشاط کلاس منجر شوند و در نتیجه به بهبود نتایج تحصیلی و عدالت آموزشی کمک کنند. رویکردی ترکیبی-بعدی (mixed methods) پیشنهاد می شود: بخش کمی با استفاده از مدل های معادله ساختاری (SEM) برای آزمون مسیرهای مستقیم/غیرمستقیم و میانجی گری بین سلامت روان، خودمدیریتی، انگیزش و نشاط، و بخش کیفی برای درک تجربه های فراگیران از راهبردهای خودمدیریتی، استراتژی های حمایت کلاس و عوامل محیطی در مدرسه. جامعه پژوهش شامل دانش آموختگان دانشگاهی و شرکت کنندگان دوره های آموزشی مختلف است و نمونه ای حدود ۳۵۰ نفر به شیوه خوشه ای-تصادفی انتخاب می شود. ابزار اندازه گیری سه بعدی طراحی می شود تا سلامت روان، خودمدیریتی یادگیری و نشاط یادگیری را اندازه گیری کند و پاسخ دهندگان با مقیاس پنج درجه ای پاسخ می دهند. روایی سازه و پایایی ابزار از طریق تحلیل روایی سازه، آلفای کرونباخ و تحلیل تاییدی عاملی بررسی می شود و مدل SEM برای آزمون مسیرهای مستقیم، غیرمستقیم و میانجی گری به کار گرفته می شود. همچنین طراحی کیفی با مصاحبه های نیمه ساختاری و تحلیل تماتیک برای فهم عمیق تر از چگونگی به کارگیری استراتژی های خودمدیریتی و تجربه نشاط یادگیری ارائه می شود. نتایج انتظاری نشان می دهد که سلامت روان و خودمدیریتی می توانند به طور مستقیم و از طریق انگیزش یادگیری و نشاط، بر نتایج تحصیلی تاثیر بگذارند و فضای آموزشی را برای عدالت آموزشی هموارتر سازند. شاخص های برازش SEM باید قابل قبول باشند و یافته ها می تواند به طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر پشتیبانی سلامت روان، افزایش خودمدیریتی و ارتقای انگیزش و نشاط کمک کنند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، خودمدیریتی ، انگیزش یادگیری ، نشاط یادگیری ، SEM ، یادگیری فعال ، عدالت آموزشی