فضای کلاس مثبت، مشارکت دانش آموزی و رشد استعدادها
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_7010
تاریخ نمایه سازی: 25 بهمن 1404
چکیده مقاله:
این پژوهش به بررسی فضای کلاس مثبت، مشارکت دانش آموزی و رشد استعدادها می پردازد تا نشان دهد چگونه محیط های آموزشی امن و حمایتی نه تنها انگیزش درونی را تقویت می کنند بلکه به توسعه استعدادهای گوناگون در دانش آموزان منجر می شوند. پژوهش از رویکرد ترکیبی-کاربردی در مدارس متوسطه با تنوع فرهنگی استفاده می کند تا از طریق اندازه گیری های کمی (فضای کلاس مثبت، مشارکت دانش آموزی و شاخص های رشد استعدادهای چندگانه) علاوه بر تحلیل های ساختاری، تجربه های کیفی معلمان و دانش آموزان را هم به دست آورد. هدف اصلی شناسایی سازوکارهایی است که فضای کلاس مثبت از طریق امنیت روانی، احترام متقابل و پشتیبانی اجتماعی به افزایش مشارکت و انگیزش درونی می انجامد و چگونه این ترکیب به شکوفایی استعدادهای فردی کمک می کند. مدل مفهومی پژوهش با برخی نظریه های پایه مانند نظریه خودتعیینی (Self-Determination Theory)، نظریه یادگیری اجتماعی-رفتاری و مدل های توسعه استعداد سازگار است تا مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم بین فضای کلاس، مشارکت، انگیزش و رشد استعدادها را روشن سازد. داده ها با استفاده از تحلیل مسیر (SEM) برای نمونه گیری چندمراحل از مدارس با منابع مختلف جمع آوری و تحلیل شدند؛ همچنین داده های کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاری با معلمان و دانش آمزان و مشاهدات آموزشی کدگذاری و تحلیل تم (Thematic Analysis) شد تا تفسیر عمیق تری از فرآیندها ارائه گردد. نتایج اولیه نشان می دهد فضای کلاس مثبت با ایجاد احساس امنیت، روابط اجتماعی مثبت و فرهنگ بازخورد، به افزایش مشارکت دانش آموزی و انگیزش درونی کمک می کند و با فراهم سازی فرصت های تمرین مداوم، به ظهور و توسعه استعدادهای گوناگون منجر می شود. یافته های SEM نشان می دهد که مشارکت و انگیزش درونی به عنوان سازوکارهای میانجی در راستای رسیدن به رشد استعدادها عمل می کنند؛ به عبارت دیگر فضای کلاس مثبت با واسطه گری مشارکت و به وسیله بازخورد و پشتیبانی معلم به سمت پرورش استعدادها هدایت می شود. این پژوهش همچنین به تفاوت های بافتی، سطح مدرسه و جنسیت می پردازد تا تحلیل های چندسطحی دقیق تری ارائه دهد. از منظر عملی، یافته ها می تواند به مدیران مدارس، معلمان و سیاست گذاران در طراحی فضاهای یادگیری انسانی تر، با مشارکت گسترده دانش آموزان و توسعه استعدادهای گوناگون کمک کند. در نهایت، محدودیت های پژوهش و حوزه های آتی برای بهبود کاربست این رویکرد در محیط های آموزشی مختلف بیان می شود. ارجاعات درون متنی در متن گنجانده شده و به منابع فهرست ارجاع ارجاع خواهند شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیما باغداران
کارشناسی پرستاری، علوم پزشکی ارومیه
خدیجه اصلان زاده
کارشناسی روانشناسی، پیام نور خوی
محبوبه پالیز
کارشناسی علوم تجربی، ازاد مهاباد
مینا دلداده
کارشناسی فیزیک، آزاد مهاباد