فضای کلاس مثبت، مشارکت دانش آموزی و رشد استعدادها

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_7010

تاریخ نمایه سازی: 25 بهمن 1404

چکیده مقاله:

این پژوهش به بررسی فضای کلاس مثبت، مشارکت دانش آموزی و رشد استعدادها می پردازد تا نشان دهد چگونه محیط های آموزشی امن و حمایتی نه تنها انگیزش درونی را تقویت می کنند بلکه به توسعه استعدادهای گوناگون در دانش آموزان منجر می شوند. پژوهش از رویکرد ترکیبی-کاربردی در مدارس متوسطه با تنوع فرهنگی استفاده می کند تا از طریق اندازه گیری های کمی (فضای کلاس مثبت، مشارکت دانش آموزی و شاخص های رشد استعدادهای چندگانه) علاوه بر تحلیل های ساختاری، تجربه های کیفی معلمان و دانش آموزان را هم به دست آورد. هدف اصلی شناسایی سازوکارهایی است که فضای کلاس مثبت از طریق امنیت روانی، احترام متقابل و پشتیبانی اجتماعی به افزایش مشارکت و انگیزش درونی می انجامد و چگونه این ترکیب به شکوفایی استعدادهای فردی کمک می کند. مدل مفهومی پژوهش با برخی نظریه های پایه مانند نظریه خودتعیینی (Self-Determination Theory)، نظریه یادگیری اجتماعی-رفتاری و مدل های توسعه استعداد سازگار است تا مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم بین فضای کلاس، مشارکت، انگیزش و رشد استعدادها را روشن سازد. داده ها با استفاده از تحلیل مسیر (SEM) برای نمونه گیری چندمراحل از مدارس با منابع مختلف جمع آوری و تحلیل شدند؛ همچنین داده های کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاری با معلمان و دانش آمزان و مشاهدات آموزشی کدگذاری و تحلیل تم (Thematic Analysis) شد تا تفسیر عمیق تری از فرآیندها ارائه گردد. نتایج اولیه نشان می دهد فضای کلاس مثبت با ایجاد احساس امنیت، روابط اجتماعی مثبت و فرهنگ بازخورد، به افزایش مشارکت دانش آموزی و انگیزش درونی کمک می کند و با فراهم سازی فرصت های تمرین مداوم، به ظهور و توسعه استعدادهای گوناگون منجر می شود. یافته های SEM نشان می دهد که مشارکت و انگیزش درونی به عنوان سازوکارهای میانجی در راستای رسیدن به رشد استعدادها عمل می کنند؛ به عبارت دیگر فضای کلاس مثبت با واسطه گری مشارکت و به وسیله بازخورد و پشتیبانی معلم به سمت پرورش استعدادها هدایت می شود. این پژوهش همچنین به تفاوت های بافتی، سطح مدرسه و جنسیت می پردازد تا تحلیل های چندسطحی دقیق تری ارائه دهد. از منظر عملی، یافته ها می تواند به مدیران مدارس، معلمان و سیاست گذاران در طراحی فضاهای یادگیری انسانی تر، با مشارکت گسترده دانش آموزان و توسعه استعدادهای گوناگون کمک کند. در نهایت، محدودیت های پژوهش و حوزه های آتی برای بهبود کاربست این رویکرد در محیط های آموزشی مختلف بیان می شود. ارجاعات درون متنی در متن گنجانده شده و به منابع فهرست ارجاع ارجاع خواهند شد.

نویسندگان

سیما باغداران

کارشناسی پرستاری، علوم پزشکی ارومیه

خدیجه اصلان زاده

کارشناسی روانشناسی، پیام نور خوی

محبوبه پالیز

کارشناسی علوم تجربی، ازاد مهاباد

مینا دلداده

کارشناسی فیزیک، آزاد مهاباد