ارائه مدل کاربردی بازی سازی آموزشی متناسب با شرایط مدارس دولتی و امکانات محدود آموزشی

بازی سازی آموزشی به عنوان یک روش نوین و موثر در آموزش، به ویژه در مدارس دولتی با امکانات محدود، می تواند نقش چشمگیری در افزایش انگیزه و یادگیری فعال دانش آموزان ایفا کند. این مقاله به بررسی مزایا و معایب استفاده از فناوری های بازی محور در فرآیند یادگیری در مدارس با زیرساخت های محدود پرداخته است. تحقیق حاضر به ارائه مدل کاربردی برای بازی سازی آموزشی در مدارس دولتی می پردازد که می تواند در شرایط محدود از ابزارهای ساده و موثر برای تقویت مهارت های شناختی، حل مسئله و تفکر انتقادی دانش آموزان استفاده کند. نتایج تحقیق نشان می دهند که استفاده از بازی های دیجیتال و غیر دیجیتال در تدریس می تواند موجب مشارکت بیشتر دانش آموزان، تقویت تفکر خلاقانه و یادگیری تعاملی در کلاس ها شود. با این حال، چالش هایی همچون کمبود تجهیزات فناوری، دسترسی محدود به اینترنت و آمادگی کم معلمان برای استفاده از فناوری های بازی محور به عنوان موانع اصلی در پیاده سازی این روش ها شناخته شده اند. مقاله پیش رو پیشنهاداتی برای تقویت استفاده از بازی سازی آموزشی با منابع محدود ارائه می دهد و بر آموزش معلمان و بهبود زیرساخت های فناوری در مدارس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازی سازی آموزشی ، فناوری های بازی محور ، آموزش در مدارس دولتی ، انگیزه یادگیری ، یادگیری تعاملی ، مهارت های حل مسئله ، محدودیت های آموزشی.