تاثیر هنر در پرورش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

خلاقیت یکی از مهم ترین توانایی های شناختی و شخصیتی انسان است که نقش تعیین کننده ای در حل مسئله، نوآوری، سازگاری اجتماعی و رشد همه جانبه فرد در قرن بیست ویکم دارد. دوره ابتدایی، حساس ترین مرحله برای شکل گیری و پرورش پایه های خلاقیت محسوب می شود. این پژوهش مروری-تحلیلی با بررسی نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، به تبیین سازوکارهای تاثیر هنر بر پرورش خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که فعالیت های هنری ساختارمند از جمله نقاشی، موسیقی، نمایش، کاردستی، داستان پردازی، پویانمایی و عروسک سازی، از طریق تقویت تفکر واگرا، تخیل فعال، انعطاف پذیری شناختی، تحمل ابهام، جرات ورزی و شکل گیری عادت واره های ذهنی هنرمندانه، نقش موثری در شکل گیری زیرساخت های خلاقیت ایفا می کنند. هنر با ایجاد فضای امن برای آزمایش و خطا، تقویت حل مسئله بصری-حرکتی و پرورش هویت هنری کودکان، به رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی آنان یاری می رساند. این مطالعه با ارائه الگوی سه سطحی آموزش هنر برای خلاقیت (شامل سطح پایه، توسعه ای و تلفیقی) و نیز الگوی برنامه درسی تلفیقی هنر با سایر حوزه های یادگیری، بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی دوره ابتدایی، توانمندسازی معلمان، طراحی محیط های غنی شده هنری و ارزشیابی فرآیندمحور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هنر ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش هنر ، تفکر واگرا ، برنامه درسی تلفیقی ، عادت واره های ذهنی