تاثیر به کارگیری تکنولوژی آموزشی بر تقویت خلاقیت معلمان و دانش آموزان

پیشرفت های شتابان فناوری در قرن بیست و یکم، چهره نظام های آموزشی جهان را دگرگون ساخته است. تکنولوژی آموزشی، به عنوان بستری کارآمد، نه تنها دسترسی به اطلاعات را دموکراتیک کرده، بلکه فرصت های بی بدیلی برای تحول در فرآیندهای تدریس و یادگیری فراهم آورده است. این مقاله به بررسی تاثیر به کارگیری فناوری آموزشی بر تقویت خلاقیت معلمان و دانش آموزان در محیط های آموزشی می پردازد. با اتکا به روش تحقیق کیفی و تحلیل محتوای نظام مند مطالعات کتابخانه ای، مبانی نظری مرتبط با خلاقیت و فناوری آموزشی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها حاکی از آن است که فناوری های آموزشی از قبیل محیط های یادگیری تعاملی، واقعیت افزوده و مجازی، پلتفرم های مشارکتی، و ابزارهای تولید محتوای چندرسانه ای، با فراهم آوردن فضایی انعطاف پذیر، شخصی سازیشده و تجربه محور، به طور معناداری زمینه ساز بروز و پرورش خلاقیت در هر دو گروه معلمان (به عنوان طراحان آموزشی) و دانش آموزان (به عنوان یادگیرندگان فعال) می شوند. این فناوری ها با شکستن مرزهای سنتی کلاس درس، امکان تفکر انتقادی، حل مسئله، اکتشاف، و آفرینش را تقویت می کنند. در نهایت، مقاله حاضر ضمن تحلیل چالش های پیش رو (همچون شکاف دیجیتالی و نیاز به توسعه حرفه ای معلمان)، پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران، مدیران آموزشی و معلمان جهت بهره گیری موثر از فناوری در خدمت پرورش خلاقیت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی آموزشی ، خلاقیت ، نوآوری در تدریس ، یادگیری فعال ، معلمان ، دانش آموزان ، آموزش الکترونیکی ، کیفیت تدریس ، مهارت های آموزشی ، تحول آموزشی