معلم خصوصی برای همه: آیا هوش مصنوعی می تواند شکاف آموزشی بین مدارس دولتی و غیرانتفاعی را پر کند؟

نظام آموزشی ایران سال هاست با چالش عمیق نابرابری آموزشی دست وپنج نرم می کند؛ چالشی که در شکاف فزاینده میان مدارس دولتی عادی و مدارس غیرانتفاعی (خاص) نمود پیدا کرده است. در حالی که دانش آموزان طبقات مرفه به واسطه دسترسی به معلمان خصوصی، کلاس های کنکور و منابع کمک آموزشی پیشرفته، سهم عمده ای از کرسی های دانشگاه های برتر را به خود اختصاص می دهند، دانش آموزان مدارس دولتی، به ویژه در مناطق محروم، از حداقل های آموزشی رنج می برند. ظهور هوش مصنوعی (AI) و مدل های زبانی بزرگ، نویدبخش پارادایم جدیدی تحت عنوان «معلم خصوصی برای همه» است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و با استناد به منابع پژوهشی داخلی، پتانسیل هوش مصنوعی را در دموکراتیزه کردن آموزش بررسی می کند. استدلال اصلی این پژوهش آن است که اگرچه هوش مصنوعی توانایی فنی برای ارائه آموزش شخصی سازی شده و باکیفیت به توده ها را دارد، اما تحقق عدالت آموزشی نیازمند عبور از «شکاف دیجیتال» و تدوین سیاست های کلان برای ادغام هوشمندانه این فناوری در بدنه مدارس دولتی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:هوش مصنوعی در آموزش ، عدالت آموزشی ، مدارس دولتی و غیرانتفاعی ، معلم خصوصی هوشمند ، یادگیری تطبیقی ، شکاف دیجیتال ، سیاست گذاری آموزشی.