معلم نامرئی: چگونه هوش مصنوعی نقش ما را از “مدرس” به “مربی” تغییر می دهد؟

ورود هوش مصنوعی (AI) به عرصه آموزش، تنها یک تغییر ابزاری نیست، بلکه یک دگردیسی پارادایمی در فلسفه و کارکرد نظام های آموزشی است. این مقاله به بررسی مفهوم “معلم نامرئی” می پردازد؛ استعاره ای از الگوریتم های هوشمندی که وظایف سنتی انتقال دانش و ارزیابی را بر عهده می گیرند. در این بافتار، نقش معلم انسانی از “مدرس” و منتقل کننده اطلاعات، به “مربی” و تسهیل گر رشد شناختی و عاطفی تغییر می یابد. با استناد به آرای اندیشمندان و پژوهشگران ایرانی، این پژوهش استدلال می کند که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه آزادکننده پتانسیل های انسانی اوست. ما با بررسی هفت بخش مجزا، از مبانی نظری تا چالش های پیاده سازی در بوم بوم آموزش ایران، نشان می دهیم که چگونه هم افزایی انسان و ماشین می تواند عدالت آموزشی را محقق کند و چرا در عصر داده ها، “حکمت” انسانی ارزشمندترین دارایی کلاس درس باقی می ماند.کلمات کلیدی

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، مربیگری آموزشی ، یادگیری تطبیقی ، تحول دیجیتال ، تکنولوژی آموزشی ، تعامل انسان و ماشین ، آموزش و پرورش ایران ، عدالت آموزشی ، فراشناخت.