معلم عصر هوش مصنوعی؛ بازتعریف مسئولیت ها و توانمندی های حرفه ای

ظهور هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک نیروی پیشران در قرن بیست و یکم، تمامی ارکان زیست بشری، از جمله نظام های آموزشی را دستخوش تحولات بنیادین کرده است. در این زیست بوم جدید، نقش سنتی معلم به عنوان “انتقال دهنده دانش” به چالش کشیده شده و پارادایم های جدیدی مبتنی بر تسهیل گری، مربی گری و هدایت اخلاقی شکل گرفته است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و آینده پژوهانه، به بررسی لزوم بازتعریف هویت حرفه ای معلمان در مواجهه با ابزارهای هوشمند می پردازد. استدلال اصلی مقاله آن است که هوش مصنوعی جایگزین معلم نخواهد شد، بلکه معلمانی که توانایی تعامل با هوش مصنوعی را دارند، جایگزین کسانی می شوند که از این فناوری گریزان اند. تمرکز اصلی بر گذار از آموزش حافظه محور به سمت پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت و هوش هیجانی است. همچنین، چالش های اخلاقی، سوگیری های الگوریتمی و لزوم حفظ کرامت انسانی در کلاس های درس آمیخته با فناوری مورد بحث قرار می گیرد. در نهایت، چارچوبی برای توانمندی های نوین معلمان شامل سواد داده، مهندسی پرسش و مدیریت کلاس های درس ترکیبی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، صلاحیت حرفه ای معلم ، تحول دیجیتال ، یادگیری تطبیقی ، اخلاق فناوری ، نظام آموزشی ایران.