معلم در عصر هوش مصنوعی؛ تحول تصمیم گیری آموزشی از سنت تا فناوری

ورود هوش مصنوعی (AI) به عرصه آموزش، تنها یک تغییر ابزاری نیست، بلکه نقطه عطفی پارادایمیک در ماهیت تدریس و یادگیری محسوب می شود. این مقاله به بررسی تحول نقش معلم از یک انتقال دهنده دانش و تصمیم گیرنده مبتنی بر شهود، به یک طراح آموزشی مبتنی بر داده و تسهیل گر مجهز به فناوری می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی چگونگی تغییر فرآیندهای تصمیم گیری آموزشی از روش های سنتی و ایستا به مدل های پویا و مبتنی بر الگوریتم های هوشمند است. در این مسیر، چالش های اخلاقی، ضرورت حفظ عاملیت انسانی معلم و هم افزایی میان هوش انسانی و ماشینی مورد بحث قرار می گیرد. با استناد به منابع پژوهشی داخلی، استدلال می شود که هوش مصنوعی جایگزین معلم نخواهد شد، بلکه معلمانی که از هوش مصنوعی بهره می برند، جایگزین کسانی خواهند شد که در برابر این تغییر مقاومت می کنند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، چشم اندازی از کلاس های درس آینده را ترسیم می کند که در آن تصمیم گیری های لحظه ای، شخصی سازی آموزش و ارزیابی تکوینی با دقت ماشینی و همدلی انسانی ادغام شده اند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، تصمیم گیری داده محور ، تحول نقش معلم ، شخصی سازی یادگیری ، اخلاق فناوری ، یادگیری تطبیقی ، فناوری آموزشی.